شرط فاسد و خلاف شرع اسلام و ملغى است . زن پس از عقد مالك مهر مىشود و اگر پيش از نزديكى طلاق دهد نصف آن به شوهر باز مىگردد و اگر نزديكى كند همه مهر مستقر مىشود . جائز است مال معين خارجى را مهر قرار دهند مانند خانه و باغ و زمين و فرش يا مال غير مشخص كلى كه شوهر در ذمه گيرد يا طلبى كه از ديگرى دارد بزن دهد يا منفعت خانه را يا ملتزم شود كه علمى يا هنرى بزن آموزد به شرط آن كه مباح باشد مانند تعليم قرآن و خط . براى مهر در شرع حدى معين نيست در كمى هر چه باشد و در بسيارى هر چه بدان راضى شوند و در قرآن كريم فرمود اگر قنطارى باشد از آن دريغ نداريد و قنطار كنايه از مال بسيار است نه مقدارى معين كه از آن تجاوز نبايد كرد و اولى آن است كه مهر السنه قرار دهند و آن 262 مثقال نقره خالص است و آن را مهر السنة گفتند چون پيغمبر صلى الله عليه و آله بدين مقدار ترغيب فرمود مهر ركن عقد نكاح نيست و اگر در عقد نام از مهر نياورند عقد صحيح است و اگر مهرى نام برند كه در شرع صحيح نباشد باز عقد نكاح باطل نيست بلكه فقط مهر باطل است چون زن به شوهر راضى است و شوهر بزن و اگر در مهر شروطى كنند و مخالف در آيد زن مهر را مىتواند فسخ كند نه اصل عقد نكاح را بر خلاف آن كه صفاتى در خود شوهر شرط كند مثلا اگر شرط كند مهر او